ROZDZIAŁ 23

Wyszliśmy przed dom. Li przyniósł dwie deskorolki, dwa kaski i zestaw ochraniaczy z garażu.

- Jak masz się nauczyć to musisz być dobrze zabezpieczona. – powiedział zakładając mi kask, ochraniacze na kolana i łokcie.

- No to rozpoczynamy. Najpierw wejdź na deskę trzymając mnie. O tak. Teraz będę cię trzymał i powoli pójdę. – robiłam wszystko co mówił i nie buło to takie trudne. – Musisz oswoić się z tym jak deska jedzie. No dobra. Możesz już zejść. Teraz będziesz robić to co ja – powiedział zakładając kask. – Postaw prawą nogę na desce. Nie na tyle deski, ale też nie na środku. O właśnie, bardzo dobrze. Teraz lekko odepchnij się lewą nogą i połóż ją na desce, mniej więcej w tej samej odległości od środka co prawa. – zrobiłam to o co mnie prosił, ale odepchnęłam się chyba trochę za mocno, bo w pewnym momencie upadłam. Na szczęście na trawę.

- Wszystko dobrze, słońce?

- Tak, chyba tak.

- Mówiłem – lekko. Następnym razem słuchaj uważniej.

Podniosłam się i zaczęłam od nowa.

W pół godziny opanowałam start.

Potem uczyłam się jeździć odpychając się podczas jazdy nogą. Nie obyło się bez upadków, ale w końcu jakoś tam nauczyłam się jeździć.

Po dwóch godzinach wróciliśmy do domu.

- Bardzo dobrze ci poszło. – powiedział Liam.

- Dziękuję.

- a co powiesz na mały wypadzie na weekend nad morze. Nauczyłbym cię surfować. Mój wujek ma mały domek nad morzem. Jest tam bardzo mało ludzi. Nikt nam nie będzie przeszkadzał. Zgoda?

- Zgoda.

Usłyszeliśmy dzwonek do drzwi. Li poszedł otworzyć, a ja poszłam się przebrać, bo po upadkach moje ubrania były brudne.

Wiem, że ten rozdział nie jest zbyt eksytujący, ale nadrobię to w rozdziale 25 i następnych.