ROZDZIAŁ 16

Łapcie już dziś następną część, bo jutro mnie nie będzie.

- Oh… No nie wiem. Pięknie śpiewający szatyn. – wypaliłam, a pani w recepcji wzięła mnie chyba za nienormalną.

- Proszę pani, żaden nie śpiewał.

- to niech mi pani powie, gdzie każdego z nich wzięli, a ja znajdę właściwego.

- Jeden jest w sali 241, a drugi 248. Drugie piętro.

- Dziękuję.

Udałam się w stronę windy.

- Sel, zaczekaj! – był to Zayn. Wsiedliśmy razem do windy i pojechaliśmy na drugie piętro.

Postanowiłam najpierw wejść do Sali 241.

Otworzyłam drzwi i ujrzałam Liama, nadal był nieprzytomny Stał nad nad nim lekarz.

- I co panie doktorze?

- Dobrze. Ma tylko zranioną rękę. Brak obrażeń wewnętrznych.

- To dlaczego jest nieprzytomny?

- W karetce odzyskał przytomność, ale przed chwilą kończyliśmy szyć rękę, więc jest pod narkozą.

- Kiedy się wybudzi?

- Powinien już za chwilę.

I Li otworzył oczy.

- Wiesz gdzie jesteś? – spytał lekarz.

- Tak, w szpitalu. – odpowiedział.

- A dlaczego tu trafiłeś?

- Jakiś chłopak mnie pobił.

- A boli cię coś?

- Nie.

- Jest wszystko ok. Jakby się coś działo proszę mnie wołać.

- Dobrze.

Lekarz wyszedł, Zayn też.

- Hej Li, jak się czujesz?

- Bywało lepiej, ale jest ok.

- Przepraszam cię za Josha, nie wiedziałam, że może zrobić coś takiego.

- Nie przepraszaj, to nie twoja wina. A byłaś z nim kiedyś?

- Nie, nigdy.

- Może z nim porozmawiasz i wytłumaczysz mu wszystko.

- Chyba będę musiała. – wstałam – Za chwilę wrócę.

I udałam się do Sali 248, gdzie leżał Josh.